كه باطن كف راست را بر پستان راست بگذارد و باطن كف دست چپ را بر پستان چپ بگذارد و اين قسم متعارف است . قسم دوم آن است كه باطن كف دست راست را بر پستان چپ بگذارد و باطن دست چپ را بر پستان راست بگذارد . سوم وضع كف دست راست است بر پستان چپ با وضع بعضى از ذراع دست چپ بر آن و وضع كف دست چپ است بر پستان راست با وضع بعضى از ذراع دست راست بر آن ، دور نيست كه تأديه سنت به هر يك از أقسام ثلاثه بوده باشد بشود ، لكن دور نيست كه متعارف قسم اول بوده باشد ، و قسم ثالث أنسب به ظاهر نص است . سوم : از جملهء امورى كه ما به الاختلاف ما بين مرد و زن هست اين است كه زن در حال ركوع دستهاى خود را بر زانو نگذارد بلكه بر ران فوق زانو نزديك به زانو بگذارد ، يعنى در انحناء اقتصار كند به همين قدر كه دست برسد بر ران فوق زانو علاوهء بر اين منحنى نشود ، به خلاف مرد كه مستحب در حق او اين است كه دستها را بر عين زانو بگذارد ، چنانچه مفصلا در مباحث ركوع مذكور شد . چهارم : آن است كه زن در حال جلوس تربع را اختيار نمايد ، خواه جلوس در حال تشهد بوده باشد يا فيما بين دو سجده كه دو طرف نشيمن را بر زمين قرار دهد ، و همچنين دو قدم را و دو ساق و ران را از زمين بلند نمايد و دو زانو را با هم بچسباند ، اين قسم جلوس را جلوس تربع مىنامند ، به خلاف مرد كه در سابق بيان شد جلوس راجح در حق رجال به عنوان تورك است و كيفيت آن در مباحث سجود و تشهد مفصلا بيان شد . پنجم : آن است كه زن در حالتى كه از قيام به سجود مىرود اول دو زانو را به زمين رساند ، بعد از آن دو دست را يعنى همچو راست بوده نشيند نه اينكه منحنى شود كه عقب خود را بلند كند و دستها را به زمين رساند قبل از زانوها ، به خلاف